קרין אבזיקוב
Karin Evzikov
كارين أفيزيكوف

من السبيل- إلى الشارع

מדרך - לרחוב

Mid-Walk

אורבני, גבול, מבנה ציבור, נוף, קונספטואלי, שימושים מעורבים, תחבורה, תל אביב-יפו, תעסוקה

/

מנחה: דני לזר
הקבלת העיר לגוף האדם החלה בימי הרנסאנס. בעזרת אנלוגיה זו אנו מדמיינים את מערכת הניידות של העיר כשלד אנושי, המספק תמיכה לחלקי הגוף האחרים. ככל שהתפתחה טכנולוגיות הניידות, ה"גוף" העירוני התפתח בהתאמה. עם מהפכת הרכב הפרטי, ערים רבות התרחבו ונדמה היה כי הדרכים "נמתחו" ללא תכנון מותאם והשאירו את מרכז העיר התוסס, מאחור. הדגש התחבורתי הפך למרכיב מרכזי בתהליך התכנון העירוני, וכבישי הנסיעה שמטרתם המקורית היתה לשפר את איכות חיינו, פיצלו את העיר למתחמים מנותקים והגבילו את רצף התנועה של הולך הרגל. כעת, אנו עומדים בפני מהפכה חדשה – מכוניות אוטונומיות-שיתופיות עתידות להפוך לכלי הניידות העיקרי בעשר השנים הקרובות ובפני עולם התכנון עומדת כעת הזדמנות להגדרה מחודשת של יחסי הגומלין בין דרך לרחוב. עקב יעילות התחבורה האוטונומית, מספר הרכבים הפרטיים על הכביש יפחת, ושטחי קרקע רבים יתפנו ויוכלו להסב לטובת שיפור נגישות האדם במרחב העירוני. הפרוייקט Mid Walk מגיב ליתרונות עתידיים אלו ומציע תכנון עירוני מסוג חדש אשר ישתלב על גבי ערים קיימות. ההצעה מכילה חיבורים עירוניים ורצף בינוי שלא התאפשרו עד כה, ושמה לה למטרה את החזרת זכות הדרך לאדם.
Comparing the city to the human body is an idea that was born during the Renaissance. With this analogy, we imagine the city's mobility system as a human skeleton, which supports other body parts. As mobility technology developed, the urban "body" developed accordingly. Following the private car revolution, many cities expanded, and it appeared that roads were "stretched" without an appropriate plan and left the vibrant city center behind. The emphasis on transportation became a prominent feature in the urban design process, and roads which were originally intended to improve quality of life have split the city into disconnected zones and limited pedestrian movement. Now, we are on the verge of a new revolution – shared autonomous cars are due to become the primary mode of transportation in the next decade. The urban design world has an opportunity to redefine the interactions between the road and the street. As a consequence of the efficiency of autonomous transportation, the number of private vehicles will decrease, and many plots of land will become available. They could be utilized to improve human accessibility in urban space. The Mid Walk project responds to these future advantages and proposes a new kind of urban design that will be applied to existing cities. The proposal includes urban connections and construction sequences that were previously impossible, and its objective is to return the right of the road to humans.
"بدأت موازاة المدينة إلى جسم الإنسان في عصر النهضة. بمساعدة هذا التناظر، نتخيل نظام التنقل في المدينة كهيكل عظمي بشري، يوفّر الدعم لأجزاء الجسم الأخرى. ومع تطور تقنيات الهاتف المحمول، تطورت ""الهيئة"" الحضرية وفقًا لذلك. مع ثورة السيارات الخاصة، توسعت مدن كثيرة وبدا أن الطرق كانت ""ممدة"" دون تخطيط مناسب وتركت وسط المدينة النابض بالحياة خلفها. أصبح التركيز على المواصلات مكونًا رئيسيًا في عملية التخطيط الحضري، وطرق السفر التي كان هدفها الأصلي تحسين جودة حياتنا، قسّمت المدينة إلى مجمعات منفصلة وقيّدت تسلسل حركة المشاة. نحن نواجه الآن ثورة جديدة – ستصبح السيارات المستقلة التعاونيّة وسيلة تنقل رئيسية في السنوات العشر المقبلة، ولدى عالم التخطيط الآن فرصة لإعادة تعريف التفاعلات بين الطريق والشارع. نظرًا لكفاءة النقل المستقل، سينخفض عدد المركبات الخاصة على الطريق، وسيتم إخلاء العديد من مناطق الأرض ويكون من المُمكن تحويلها لصالح تحسين إمكانية الوصول البشري في الحيز الحضري. يستجيب مشروع Mid Walk لهذه الفوائد المستقبلية ويقدم نوعًا جديدًا من التخطيط الحضري الذي سيتم دمجه مع المدن الحالية. يحتوي المُقترح على توصيلات حضرية وتسلسل بناء لم يكن ممكنًا حتى الآن، ويهدف إلى استعادة حق الطريق للإنسان."

יצירת קשר

שתפו את הפרוייקט הזה | Share this project
שיתוף ב facebook
שיתוף ב twitter
שיתוף ב linkedin
שיתוף ב email
שיתוף ב whatsapp